Η γυναίκα που έριξε Knock- Out τον ρατσισμό

 Η γυναίκα που έριξε Knock- Out τον ρατσισμό

Του Αλεσσάντρο Μερκιόρι

…Πέρασαν σχεδόν 65 χρόνια, από τότε που μία μαύρη και φτωχή μοδίστρα από το Τάσκεγκι, εξουθενωμένη από 18ώρη εργασία, αρνιόταν να παραχωρήσει τη θέση της, στο λεωφορείο σ’ έναν λευκό επιβάτη. Ήταν η Ρόζα (Λουίς Μακ Κόουλεϊ ) Παρκς, και θα έμενε στην ιστορία ως γυναίκα σύμβολο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ως παγκόσμια εικόνα αντίστασης στον ρατσισμό, δίνοντας έκτοτε αξία σε δεκάδες κοινωνικοπολιτικά επιτεύγματα παλαιότερων ή μεταγενέστερων συνανθρώπων της, ιδίου χρώματος.

Ήταν η 1η Δεκεμβρίου του 1955 στο Μοντγκόμερι, πρωτεύουσα μίας Αλαμπάμα, που μαζί με τα συνορεύοντα Τεννεσίι και Τζεόρτζια ή δυτικότερα του Τέξας θεωρούνταν το άντρο του σκληρού Νότου και του μίσους. Του apartheid και των φυλετικών διακρίσεων, στην καρδιά μίας φασιστικής Αμερικής που έκοβε ακόμη στη μέση δημόσια κτίρια, σχολεία, νοσοκομεία, ουρητήρια, εστιατόρια. Εκκλησίες ή λεωφορεία.

Συνελήφθη και καταδικάστηκε να πληρώσει πρόστιμο 10 δολαρίων, συν 4 επιπλέον για τις δικαστικές δαπάνες. Η περιπέτειά της έγινε όπλο στα χέρια του ακτιβιστή- θρύλου, Dr Μάρτιν Λούθερ Κινγκ που απαίτησε και πέτυχε ένα maxi- μποϊκοτάζ 381 ημερών, όλων των δημοσίων μέσων μαζικής μεταφοράς. Το 1956, το Ανώτατο Δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών έκρινε αντισυνταγματική εκείνη τη φυλετική διάκριση, δικαίωσε πλήρως την Ρόζα Παρκς, ουδέποτε όμως της επέστρεψε τα 14 δολάρια για ανυπακοή της «διαταγής» του οδηγού, Τζέιμς Μπλέικ: ειρωνεία της τύχης, του ιδίου που μία κρύα και βροχερή νύχτα του ’43 είχε αρνηθεί να της ανοίξει την μπροστινή πόρτα, γιατί οι μαύροι έπρεπε να μπαίνουν μόνο από την πίσω είσοδο.

Εκείνη η «ανυπακοή» θα την έκανε τελικά διάσημη, ως η μοναδική μαύρη που φέρει τον επίσημο τίτλο της «First Lady» και της Μητέρας του σύγχρονου κινήματος των πολιτικών κι ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Βραβεύτηκε, κατά καιρούς από τους Κέννεντι, Κλίντον και Τζορτζ Μπους Τζούνιορ. Είναι η μοναδική μαύρη στην οποία φιλοτέχνησαν ένα μπρούτζινο άγαλμα έξω από το Καπιτώλιο. Ήταν επίσημη προσκεκλημένη του Νέλσον Μαντέλα την ημέρα της ιστορικής αποφυλάκισης του μεγάλου Νοτιοαφρικανού ηγέτη.

Ενώ κι ο πρόεδρος Ομπάμα, λίγες μόλις ημέρες μετά την εκλογή της πρώτης του θητείας φωτογραφήθηκε στο κάθισμα του διασημότερου λεωφορείου των Ηνωμένων Πολιτειών. Που ως τέτοιο φυλάσσεται, σαν κόρη οφθαλμού στο Μουσείο «Χένρι Φορντ» του Ντιτρόιτ, δίπλα από τη λιμουζίνα «Λίνκολν» πάνω στην οποία δολοφονήθηκε ο πρόεδρος Κέννεντι. Από την πολυθρόνα του θεάτρου «Φορντ», όπου είχε δολοφονηθεί ο πρόεδρος Λίνκολν ή από το εργαστήριο του Τόμας Έντισον.

Πέθανε στις 24 Οκτωβρίου του 2005, στα 92 της, πολλά χρόνια όμως νωρίτερα είχε ξεχάσει ότι είχε χάσει μία μάχη, αλλά είχε νικήσει έναν ολόκληρο πόλεμο. Δεν θυμόταν ποια ήταν, τι υπήρξε και τι συμβόλιζε, νικημένη από το Σύνδρομο Dementia, μία εκφυλιστική νόσος χειρότερη ακόμη κι από το Αλτσχάιμερ.

Στο πέρασμά της απ’ αυτή τη γη, ωστόσο σημάδεψε τουλάχιστον τρεις γενιές πετυχημένων και ταλαντούχων μαύρων δίνοντας παράλληλα ιστορική αξία και στα επιτεύγματα θρύλων του παγκόσμιου αθλητισμού. Από τον Τζέσε Όουενς και τον Τζοε Λιούις, έως τους Τζάκι Ρόμπινσον, Φρέιζερ, Μοχαμάντ Άλι, Πελέ, Καρίμ Αμντούλ Τζαμάρ, Μάτζικ Τζόνσον, Ουϊλτ Τσάμπερλεϊν, Καρλ Μαλόουν, Καρλ Λιούις, Μάικλ Τζόρνταν…

 

Comments

comments